Gruplar için hedef belirleme: SMART ve OKR neden çoğu zaman noktayı kaçırır
SMART ve OKR'ler bireyler ve şirketler için tasarlandı. Hiçbiri bir koçluk, öğretim veya mentorluk grubuna tam olarak uymaz. İşte Bitir içinde tutarlı biçimde çalışan hibrit model — koçlardan, öğretmenlerden ve takım liderlerinden örneklerle.
TL;DR
Bir koçluk grubunun üç katmanlı hedefe ihtiyacı vardır: grubun neden var olduğunu tanımlayan tek bir grup düzeyinde sonuç, her üyenin kendi sözleriyle yazdığı bir bireysel sonuç ve her hafta yeniden belirlenen tekrarlayan bir haftalık taahhüt. SMART yalnızca bireysel katmanı kapsar, başka hiçbir şeyi kapsamaz. OKR'ler yalnızca grup katmanını kapsar, başka hiçbir şeyi kapsamaz. Çoğu grup, üç katmanın hepsi için tek bir çerçeve kullandığı ya da haftalık katmanı tamamen atladığı için başarısız olur.
SMART neden yalnızca kısmen yararlıdır
SMART hedefler — Specific (Belirli), Measurable (Ölçülebilir), Achievable (Ulaşılabilir), Relevant (İlgili), Time-bound (Zaman sınırlı) — 1980'lerde bireysel iş planlaması için tasarlandı. Yazarı somut olmaya zorlamakta iyidirler; bu, kendi bireysel sonucunu yazan her üye için yararlı bir alıştırmadır. Ancak bir grubun nasıl evrildiğini, bir taahhüdün haftadan haftaya nasıl değiştiğini veya duygusal bir hedefin operasyonel bir hedeften nasıl farklılaştığını yakalamakta iyi değildirler.
Grubunuzda yalnızca SMART hedefler kullanırsanız, kusursuz biçimde belirli bireysel hedeflerden oluşan bir kümeyle baş başa kalırsınız; ama bu küme size grubun kolektif olarak neye yöneldiğini söylemez ve ilk kötü haftayla temas ettiğinde dağılır.
OKR'ler neden yalnızca kısmen yararlıdır
OKR'ler — Objectives and Key Results (Hedefler ve Anahtar Sonuçlar) — Intel'den ve Google'dan geldi ve net bir sonucun (Hedef) ve birkaç ölçülebilir etkenin (Anahtar Sonuçlar) olduğu şirket ölçeğinde planlama için iyi çalışırlar. OKR modeli, "bütün bu grup ne yapmaya çalışıyor" katmanına kusursuzca oturur. Bireysel duygusal işe ("İş yerinde daha az kaygılı hissetmek istiyorum") ya da tekrarlayan haftalık alışkanlıklara ("Her pazartesi check-in yapacağım") oturmaz.
Yalnızca OKR kullanırsanız tutarlı bir grup yönü olur, ama bunu her bir üyenin bu hafta gerçekten yaptığı şeye bağlamanın bir yolu olmaz.
Üç katmanlı model
Bitir içindeki koçluk, terapi, öğretim ve takım yönetiminde işe yaradığını gördüğümüz modelin üç farklı katmanı vardır. Her katman, gerçekten kendisine uyan çerçeveyi kullanır.
Katman 1: Grup sonucu
Bir cümle, grup başlamadan önce yönetici tarafından yazılır. Grubun neden var olduğunu ve sonunda başarının nasıl görüneceğini tanımlar.
Örnekler:
- "12 hafta sonunda her üye, ben odada olmadan kullanabileceği bir kaygı araç kutusuna sahip olacak." (Dr. Richardson'ın kaygı grubu)
- "6. sınıfın her öğrencisi, sınavlarında neyin olacağına dair tam bir anlayışla 6. sınıftan ayrılacak ve velileri onları nasıl destekleyeceklerini bilecek." (Mr. Walsh'ın 6. sınıf veli grubu)
- "U-15 kadrosu, sezonu geçen yıla göre daha iyi maç günü bağlılığı ve taktiksel kimliğimize dair ortak bir anlayışla bitirecek." (Koç Özdemir'in U-15 kadrosu)
Bu, OKR katmanıdır. Yönetici tarafından belirlenir, program boyunca değişmez ve gruptaki her diğer kararın nihayetinde karşı ölçüldüğü şeydir.
Katman 2: Bireysel sonuç
Her üye birinci haftada kendi sözleriyle kendi bireysel sonucunu yazar. Yönetici SMART tarzı bir şablon ("ne zamana kadar, nasıl bileceksin, ne kadar") sunabilir, ancak ifade üyeye aittir.
Bu, SMART katmanıdır. Kendi hedefini kendi sözleriyle yazan üyeler, önceden yazılmış bir hedefin ellerine tutuşturulduğu üyelere göre çok daha yüksek bir oranda hedefe bağlı kalırlar.
Bireysel sonuçlar programın yarısında gözden geçirilmeli, keyfe göre değiştirilmemelidir. Üçüncü haftada hedefini yeniden yazmak isteyen bir üye, neredeyse kesinlikle orijinal hedefin neyle ilgili olduğunu henüz anlamamıştır.
Katman 3: Haftalık taahhüt
Bu, hem SMART'ın hem de OKR'lerin tamamen kaçırdığı katmandır. Bir haftalık taahhüt, üyenin önümüzdeki yedi gün içinde yapacağı küçük, belirli, ulaşılabilir bir şeydir. Her hafta yeniden yazılır. Uzun vadeli hedefi kısa vadeli davranışa bağlayan mekanizmadır.
Gerçekten yapılan haftalık taahhütlere örnekler:
- "Salı ve perşembe akşamları beş dakikalık nefes egzersizi yapacağım."
- "Bu hafta üç gün, evde pişirilmiş bir yemeğin fotoğrafını göndereceğim."
- "Üç gün okul sonrası B-bemol majör dizimi on dakika çalışacağım."
- "Her gün, günümün en zor anını anlatan tek bir cümleyi gruba göndereceğim."
Bir haftalık taahhüt, bir sonuca değil, bir eyleme yapılan taahhüttür. Üyeler eylemleri kontrol eder. Sonuçları kontrol etmezler. Onlardan haftalık olarak bir sonuca taahhüt etmelerini istemek, onları başarısızlığa hazırlamaktır.
Üç katman birbirini nasıl güçlendirir
Üç katmanınızın tutarlı olup olmadığının testi, bugünün haftalık taahhüdünden bu üyenin bireysel sonucu üzerinden grup sonucuna kadar net bir çizgi çekip çekemediğinizdir.
Örnek:
- Grup sonucu: "12 hafta sonunda her üye, ben odada olmadan kullanabileceği bir kaygı araç kutusuna sahip olacak."
- Bir üye için bireysel sonuç: "12. haftaya gelindiğinde panik anında gerçekten kullandığım üç temel tekniğim olacak."
- Bu haftaki haftalık taahhüt: "Göğsümün sıkıştığını hissettiğimde 4-7-8 nefes tekniğini iki kez deneyeceğim."
Bu zincir kâğıt üzerinde apaçıktır. Pratikte ise şaşırtıcı biçimde nadirdir. Çoğu koçluk grubunun güçlü bir grup sonucu, güçlü bireysel sonuçları ve aralarında hiçbir şey yoktur — bu nedenle haftadan haftaya davranış, genel programla bağlantısız hissettirir.
Bitir'in hedef özelliği bu modele nasıl oturur
Bitir bu modeli doğrudan destekler:
- Grup hedefleri — grup başına bir tane, yönetici tarafından belirlenir. Katman 1.
- Üye bazlı hedefler — üye başına bir veya daha fazla, üyeye ait, yönetici tarafından gözden geçirilir. Katman 2.
- Haftalık ödevler — her hafta yeniden yazılır, bireysel veya grup hedeflerine bağlanır. Katman 3.
Üç katmanı üç farklı Bitir özelliğinde tutmak kozmetik bir tercih değildir. Üyelerin "12 haftada ne istiyorum"u "bu salı ne yapacağım" ile karıştırmasını önlemenin yolu budur.
Katmanları çökerttiğinizde ne ters gider
En yaygın iki başarısızlık modu:
- Üye, aslında uzun vadeli bir sonuç olan bir haftalık taahhüt yazar. ("Bu hafta 2 kg vereceğim.") Bu bir hedeftir, bir taahhüt değil. Karşılanmayacak, üye kendini başarısız hissedecek ve bir sonraki haftanın taahhüdü görmezden gelinecektir.
- Üye, aslında günlük bir eylem olan 12 haftalık bir sonuç yazar. ("12 haftalık hedefim günde 2 litre su içmek.") Bu bir alışkanlıktır, bir sonuç değil. Daha büyük bir şeyle bağlantılı değildir ve altıncı haftaya gelindiğinde üye ilgisini yitirmiş olacaktır.
Her iki başarısızlık da aynı kök nedenden gelir: tüm hedeflere aynı muameleyi yapmak. Onlar aynı değildir. Üç katman, üç çerçeve.
Gerçek bir örnek
Dr. Amelia Richardson kaygı gruplarında üç katmanlı modeli açıkça kullanır. 12 haftalık bir program boyunca bırakma oranı, bu modeli benimsedikten sonra %31'den %14'e düştü. Hikayenin tamamını okuyun: Dr. Amelia Richardson — Bitir'de kaygı destek grupları.
Hedef belirleme hakkında bize sorulan sorular
Bir üye bireysel hedef yazmak istemezse ne olur?
Düşünmesi için bir hafta verin. Hâlâ ifade edemiyorsa, kısa bir 1:1 yönlendirmeyle yardımcı olun ("12 hafta sonra, bunu değdiğini hissetmenizi sağlayacak şey ne olurdu"). Üye hazır değilse birinci haftada yazılı bir hedefi zorlamayın.
Birden fazla grup sonucum olabilir mi?
Teknik olarak evet. Pratikte bir tane neredeyse her zaman daha iyidir. Birbiriyle yarışan iki grup sonucu dikkati böler; üçü ise felçtir.
Kendi haftalık taahhüdümü grupla paylaşmalı mıyım?
Evet. Üyelerin yanı sıra kendi haftalık taahhüdünü yazan bir yönetici, pratiği normalleştirir ve grup tamamlama oranlarını belirgin biçimde yükseltir.
Bitir içinde üç katmanlı bir hedef modeli yürütün
Grup hedefleri, bireysel hedefler ve haftalık ödevler — tek bir uygulama, tek bir tutarlı zincir.
Grubunuzu Başlatın