İnsanların gerçekten tamamladığı 6 haftalık koçluk programı nasıl tasarlanır

Altı hafta 42 gündür — üyelerin daha ilk gün bitiş çizgisini görebileceği kadar kısa, tek bir davranışı yerinden oynatacak kadar uzun. Dominican University of California'da yapılan bilinen bir hedef belirleme çalışmasında Dr. Gail Matthews, hedeflerini yazıya döken ve bir arkadaşına haftalık ilerleme raporu gönderen katılımcıların, hedeflerini yalnızca düşünenlere kıyasla belirgin biçimde daha fazlasını başardığını buldu. Bir 6 haftalık program özünde tam olarak bu iki koşulu — yazılı bir hedef ve haftalık bir rapor — bütün bir kohort için aynı anda üretmenin bir yoludur.

On iki hafta sarkarken altı hafta neden işe yarar?

Kısa bir programın, uzun bir programın satın alamayacağı tek bir yapısal avantajı vardır: bitiş çizgisi baştan sona görünürdür. Üyeler altı haftayı kafalarında tutabilir. On iki haftayı tutamazlar.

Bu görünürlük, altı haftalık biçimin tek ve iyi tanımlanmış bir sonuca uygun olmasının nedenidir — daha iyi uyku, bir harcama sıfırlaması, kariyer molasından sonra işe dönme özgüveni. Davranış dardır, takvim kavranabilirdir ve ivme işin çoğunu yapar.

Açıkça söyleyelim: çoğu koç on iki haftaya ihtiyaçtan değil, alışkanlıktan uzanır. Programınız tek bir davranışa dayanıyorsa, on iki hafta çok az içerik için çok büyük bir kaptır ve ortadaki altı hafta sarkar. Uzun biçimi gerçekten çok alışkanlıklı, kimlik düzeyinde değişim için saklayın — 12 haftalık program rehberimizde ortaya koyduğumuz türden. Bundan daha dar olan her şey için altı hafta daha iyi biter.

Kısa biçimin bedeli, hiç payının olmamasıdır. On iki haftalık bir program bir üyeyi iki haftalığına kaybedip geri kazanabilir. Altı haftalık bir program kazanamaz. Her haftanın yerine oturması gerekir; aşağıdaki yapının bu kadar yalın olmasının nedeni budur.

1. Hafta: Tek hedef, tek ritüel, başka hiçbir şey

Birinci haftayı etkileyici yapma dürtüsüne direnin. Yoğun bir açılış haftası, üyelerin sonradan karşılayamadığı, kötü hissettiği ve sessizce geri çekildiği bir çaba beklentisi kurar.

Birinci hafta tam olarak dört şey içerir:

• Bir grup hedefi, sizin belirlediğiniz, altıncı haftanın sonunda başarının neye benzediğini tarif eden.
• Üye başına bir bireysel hedef, üyenin kendi kelimeleriyle yazdığı. Bitir'de her üye kendi hedef kartına tek cümlelik bir sonuç yazar; siz sabitlenmeden önce özelden düzeltme önerebilirsiniz.
• Bir haftalık ritüel, açıkça anlatılan: check-in anketi her çarşamba 19:00'da gelir ve 48 saat açık kalır.
• Kısa bir katılım sözleşmesi, sabitlenmiş bir yönetici notu olarak paylaşılan, gizliliği ve "orada olmanın" ne demek olduğunu kapsayan. Her üye bir onay dokunuşu yapar.

Birinci haftanın tamamı budur. Yazılı hedef burada ağır işi yapıyor ve Matthews bulgusu, onu isteğe bağlı değil pazarlıksız kılmanın nedenidir.

2-3. Haftalar: Her hafta aynı ritüel

İkinci ve üçüncü haftalar bilinçli olarak aynı olmalı. Aynı gün, aynı check-in, aynı ödev biçimi. İkinci haftanın anketinde dört soru varsa, üçüncü haftanın anketinde de dört soru olur.

Bu tembellik gibi gelir. Tam tersidir. Öngörülebilirlik, meşgul bir üyenin haftayı planlama biçimidir; yenilik ise iz kaybetme biçimidir. Her hafta üç şey taşır, daha fazlası değil:

1. Her hafta aynı gün ve saatte paylaşılan bir haftalık check-in anketi.
2. Net bir son tarihi ve sert bir 20 dakikalık tavanı olan tek bir ödev.
3. Herhangi bir canlı oturumdan bir gün içinde sizden kısa bir özet.

En çok check-in anketi önemlidir. Oturumu atlayan üyeye bile "seni fark ediyorum" diyen sinyaldir. Bitir içinde bunu bir kez yinelenen anket olarak kurarsınız ve her hafta kendi kendine gelir, böylece ritüel sizin hatırlamanıza bağlı kalmaz.

3. Hafta: Kohortu kurtaran orta nokta dürtmesi

Üçüncü hafta altı haftalık bir programın ortasıdır ve orta, kısa programların sızdırdığı yerdir. Açılış hevesi yanıp tükenmiştir; sonuç henüz çekim yapacak kadar yakın değildir. Bu yüzden üçüncü hafta, iki yanındaki haftalardan farklı görünmelidir.

İçine üç şey girer:

• Bir hedef geri okuması. Her üye birinci haftada yazdığı bireysel hedefe bakar ve tek cümleyle tek bir soruyu yanıtlar: yolunda, sapıyor ya da değişti mi?
• Sessizleşenlere özel bir kontrol. İki check-in'i kaçıran herkes sizden tek cümlelik özel bir mesaj alır. Bir grup dürtmesi değil — özel bir mesaj. Bir kişiye "bu hafta nasıl gidiyor?" demek üyeyi geri getirir; tüm gruba "herkes nasıl?" demek getirmez.
• Bir açık kutlama. Birisi işaretlenmeye değer bir şey yapmıştır. Geri kalan grup ilerlemenin neye benzediğini görsün diye onu, isimle işaretleyin.

Konuştuğumuz koçlar sık sık şuna benzer bir şey söyler: "Üçüncü haftayı doğru yaparsam, ikinci yarı kendi kendine yürür." Bu, gördüğümüz veriyle örtüşüyor — orta noktasını herkes hâlâ yeniden taahhüt etmiş hâlde geçen kısa bir kohort neredeyse her zaman bitirir.

4-5. Haftalar: Aynı ritüel, bitiş çizgisini adlandır

Haftalık ritme dönün, ama sessiz kısmı yüksek sesle söylemeye başlayın. "İki hafta kaldı." "Bu, altının beşinci haftası." Nerede olduğunu kaybeden üyeler bitiş çizgisini görmeyi bırakır ve kısa biçimin işe yaramasının tüm nedeni bitiş çizgisidir.

Beşinci hafta civarında, özette ileriye dönük tek bir soru sorun: bu bittikten sonra yapmaya devam edeceğiniz tek şey ne? Bunu yanıtlayan üyeler altı haftalık bir kazanımı kalıcı bir kazanıma çevirenlerdir — ve çoğu zaman yeniden kaydolanlardır.

6. Hafta: Düzgün kapat

Son hafta bir uçurum kenarı değil, bir iniş gibi hissettirmeli.

Üye liderliğinde bir özet yürütün: her kişi artık farklı yaptığı somut bir şeyi adlandırır. Haftalık ödevleri tamamlayan herkesi açıkça kutlayın — Bitir'in kutlama özelliği bunun için yapılmıştır, çünkü anı bütün grup için aynı anda işaretler. Sonra sonraki adımı net biçimde belirtin: ister bir devam programı, ister daha hafif temaslı bir mezun grubu, ister sadece sıcak bir veda olsun. Son olarak, grubu sessizliğe sürüklenmeye bırakmak yerine kapatın; bu, iyi bir programın bitmesinin en yaygın ve en az saygın yoludur.

Çalışılmış bir örnek

Leeds'te kariyer molasından sonra işe dönen 11 kadın için, yer başına 180 sterlinden altı haftalık bir kohort yürüten bir özgüven koçu düşünün. Grup hedefi: "altıncı haftaya kadar her üye en az bir pozisyona başvuracak ya da bir gelişim fırsatı isteyecek." Her üye birinci haftada kendi bireysel hedefini yazar — biri dört yıldır dokunmadığı bir CV'yi güncellemek ister; bir başkası her takım toplantısında bir kez söz almak ister.

Haftalık ritüel bir çarşamba check-in anketidir: bu haftanın eylemini yaptın mı, özgüven 1–10, bir kazanım, kaçındığın bir şey. Üçüncü haftada hedef geri okumasını yürütür, sessizleşen üyelere üç özel dürtme gönderir ve ilk mülakata giren üyeyi kutlar. Altıncı haftaya gelindiğinde on birin dokuzu bir pozisyona başvurmuş ya da bir gelişim fırsatı istemiştir ve dördü onun devam grubuna yeniden kaydolur. Programın içeriği eski birebir sürümünden neredeyse hiç değişmedi; değişen raylardı.

Altı haftaya sığdırmak için neyi kesmeli

Kısa biçimin disiplini çıkarmadır. Bilinçli olarak dışarıda bırakılacaklar:

• Bonus hafta yok. Zorunlu bir haftaya dönüşür ve program sessizce yediye çıkar.
• İkinci bir haftalık ödev yok. Bir tane yeter; iki tane tamamlama oranınızı yarıya indirir.
• Program ortasında biçim değişikliği yok. Check-in'i birinci haftadan altıncı haftaya aynı tutun.
• Yan kanal yok. Bir güncelleme grupta değilse, yoktur. WhatsApp'tan bir "hızlı hatırlatma" üyelere göremeyeceğiniz ikinci bir gelen kutusu izlemeyi öğretir.

İlgili okumalar: 12 haftalık bir program nasıl yapılandırılır, ve yeni üyeleri özel bir koçluk grubuna nasıl dahil edersiniz.