Terapistler için özel dijital grup programı araçları

Gizlilik bir terapist için bir özellik değildir; İngiltere'de BACP Etik Çerçevesi'nde her danışana borçlu olunan bir yükümlülük olarak ortaya konan, işin temelidir. Bu tek ilke, her üyenin herkesin telefon numarasını ve adını varsayılan olarak gördüğü WhatsApp'ta bir psikoeğitim ya da destek grubu yürütmeyi devre dışı bırakır. Bu makale, bir grup programının etrafındaki yapılandırılmış, seanslar arası iskele için gereken araçla ilgilidir — ve aynı derecede önemlisi, o iskele ile terapinin kendisi arasındaki, bir uygulamanın asla geçmemesi gereken sağlam çizgiyle.

Terapistlerin bir grup programı aracından gerçekte ihtiyacı olan nedir?

Klinik bir platformdan daha azı ve bir grup sohbetinden daha fazlası.

Terapist yürütmeli grupların çoğu, çevrimiçi sunulan grup terapisi seansları değildir. Bir odada ya da bir görüşmede buluşan ve sonra öğrenmenin ya devam ettiği ya da buharlaştığı arada bir hafta yaşamı olan yapılandırılmış programlardır — sekiz haftalık bir stres ve kaygı psikoeğitim kursu, bir yas destek grubu, BDT temelli bir beceri grubu. Araç, aradaki o hafta içindir.

Somut olarak bir kolaylaştırıcının, haftanın kaynaklarını paylaşacak kapalı bir alana, üyelerin üzerinde anlaşılan bir tekniği uygulayıp uygulamadıklarını not edecek hafif bir yola, güvenilir bir hatırlatıcı kanalına ve kimin grupta olduğu ile neyin kime görünür olduğu üzerinde tam kontrole ihtiyacı vardır. Bunların hiçbiri klinik yazılım değildir. Hepsini WhatsApp'ta güvenli biçimde yapmak imkânsızdır.

WhatsApp bir terapi ya da destek grubu için neden yanlış yerdir?

Çünkü daha kimse tek bir kelime yazmadan gizliliği bozar.

Bir WhatsApp grubuna sekiz kişi ekleyin ve her biri artık bir ruh sağlığı grubuna katılan yedi yabancının telefon numarasına, gerçek adına ve profil fotoğrafına sahip olsun. Birçok üye için bu tek başına katılmama ya da katıldıktan sonra hiçbir şey söylememe nedenidir. İnsanlar bir kaygı ya da yas grubuna tam da konu özel olduğu için katılır; kimliklerini odaya yayan bir araç amacı boşa çıkarır.

Sorunlar oradan katlanır. Moderasyon yoktur — bir kolaylaştırıcı zararlı bir mesajı kaldıramaz ya da içeriği bir katılım sözleşmesine tutamaz. Kimliklenmek katılımı tamamen durduracaksa, bir üyenin bir takma adla katılmasına izin verecek bir yol yoktur. Ve grubun mesajları, üyenin aile sohbetleri ve iş iş parçacıklarıyla aynı uygulamada, duygusal açıdan ağır malzemenin etrafında bir sınır olmadan durur. Hassas grup çalışması için, varsayılan ifşa tek başına, geri kalan her şeye varmadan önce yeterli bir engeldir.

Özel bir grup aracının ruh sağlığı çalışması için doğru yapması gerekenler nelerdir?

Dört şey ve bunlar pazarlık konusu değildir.

1. Kapalı bir grup. Yalnızca davetli üyeler girebilir ve kolaylaştırıcı üyeliği kontrol eder. Keşfedilebilirlik yok, yayılan açık bir bağlantı yok.
2. Üye kontrollü görünürlük. Üyeler gerçek isim, takma ad ya da anonim olarak katılabilmeli; böylece biri zor bir konudaki bir gruba kimliğini odaya ifşa etmeden katılabilsin — üye gizlilik rehberinde ortaya konan aralık.
3. Özel bireysel yansıma. Bir üyenin kendi uygulaması ya da ilerlemesi hakkında not ettiği her şey yalnızca kendisine ve kolaylaştırıcıya görünür olmalı, varsayılan olarak tüm gruba değil. Dışarıya toplu teşvik, içeriye isimli yansıma.
4. Kolaylaştırıcı kontrollü moderasyon. Kolaylaştırıcı içeriği moderasyon edebilmeli, kaldırabilmeli ve grubu bir gizlilik sözleşmesine tutabilmeli — koçluk gruplarında gönderi moderasyonu modeli, ekstra özenle uygulanmış.

Sekiz yetişkin için haftada doksan dakika buluşan sekiz haftalık bir stres-ve-kaygı psikoeğitim grubu yürüten, uzman bir psikolojik danışman olan Meltem'i ele alalım. Seanslar arasında o haftanın tekniğini paylaşmak, üyelerin denediklerini özel olarak not etmesine izin vermek ve bir hatırlatıcı göndermek istiyor — fazlası değil. Uygun biçimde özel bir grupta tam olarak bunu yapabilir: kaynaklar sabitlenmiştir, her üyenin uygulama notu yalnızca ona görünürdür ve yalnızca bir isimle görünmek isteyen iki üye bunu yapabilir. WhatsApp'ta bunların hiçbiri mümkün değildir ve gizlilik ihlali ilk davetten itibaren yerleşiktir.

Bir uygulama nerede yardımcı olur ve terapistin yerini nerede asla almamalıdır?

Tüm makalenin döndüğü çizgi budur ve açıkça belirtilmeyi hak eder.

Bir uygulama iskeleyle yardımcı olur: psikoeğitim malzemelerini paylaşma, üzerinde anlaşılan seanslar arası bir uygulamaya dair hafif bir check-in, lojistik ve hatırlatıcılar ve bir gruba, tüketici sohbet uygulamasının yapamayacağı gizli bir yuva verme. Bu şekilde kullanıldığında bir programı gerçekten iyileştirir — üyeler haftanın uygulamasını yapmış olarak gelir ve kolaylaştırıcı, kimin zorlanıyor olabileceğini görüp klinik yargısı içinde uygun biçimde ulaşabilir.

Bir uygulama asla terapinin kendisi hâline gelmemelidir. Kriz iletişimi, risk değerlendirmesi ya da akut sıkıntının ifşası için yer değildir; bunlar, terapistin tasarladığı, beraberinde gelen koruma ve klinik yönetişimle birlikte terapötik çerçeveye aittir. Seanslar arası bir check-in "nefes uygulamasını denedin mi" içindir, bir krizi triyaj etmek için değil ve her üyeye katılım anında, katılım sözleşmesinde, grup alanının ne için olduğu ve ne için olmadığı — bir krizde nereye gidileceği dâhil — tam olarak söylenmelidir.

İşte sıkıca tutulan görüş: "terapistler grup çalışması için bir uygulama kullanmalı mı" sorusunun yanıtı ne izin verici "dijital olan her şey iyidir" ne de küçümseyici "hepsini çevrimdışı tutun"dur. Tüketici mesajlaşma uygulamaları gizlilik nedeniyle kabul edilemezdir, bir uygulama üzerinden adanmış klinik sunum bir kategori hatasıdır ve doğru, dar, değerli rol, klinik çalışma tam olarak ait olduğu yerde tutulurken iskele için gizli bir özel alandır. Bu sınırı korumayı kolaylaştıran bir araç işini yapıyordur; sizi onu bulanıklaştırmaya ayartan bir araç yapmıyordur.

İlgili okuma: gerçek isim, takma ad mı, anonim mi? üye gizlilik rehberi ve koçluk gruplarında gönderi moderasyonu.