Kulüp ve Kurslar İçin Sigorta: Gönüllülerle Yürüyen Bir Grubun Gerçekte Hangi Teminata İhtiyacı Var?

Birleşik Krallık'ta 1969 tarihli İşveren Sorumluluğu (Zorunlu Sigorta) Kanunu'na göre tek bir ücretli antrenör çalıştıran kulüp bile en az 5 milyon sterlinlik işveren sorumluluk sigortası taşımak zorunda; HSE'nin işverenler için rehberi bunsuz geçen her gün için 2.500 sterline kadar ceza öngörüyor. Türkiye'de karşılığı, ücretli her çalışanın 5510 sayılı Kanun gereği SGK'ya bildirilmesi. Yasanın ısrar ettiği yalnızca bu. Gerisi, salonların ne istediği ve yönetim kurulunun neyi kaybetmeyi göze alabildiğiyle ilgili.

Bir kulübün yasal olarak hangi sigortaya sahip olması gerekir?

Tek bir durumda, tek bir yükümlülük.

Kulüp birini çalıştırıyorsa, Birleşik Krallık'ta yetkili bir sigortacıdan en az 5 milyon sterlinlik işveren sorumluluk sigortası gerekir. Buna haftada iki akşam bordrolu çalışan bir antrenör, yarı zamanlı bir idari görevli ya da kulübün bordrosundaki bir hademe dahildir. HSE, fatura karşılığı ödeme yaptığınız birinin de işinin üzerindeki denetiminize göre bu amaçla çalışanınız sayılabileceği uyarısını yapıyor. Belge, çalışanların görebileceği bir yere asılmalı; elektronik olabilir. Asmamanın da 1.000 sterline kadar ayrı bir cezası var. Türkiye'de aynı mantıkla ücretli çalışan SGK'ya bildirilir; iş kazası ve meslek hastalığı sigortası bu bildirimle birlikte gelir.

Gerçek gönüllüler çalışan değildir; yani tamamen gönüllülerle yürüyen bir kulübün sigorta yaptırma yasal zorunluluğu hiç yoktur. Bu, onsuz güvende olmakla aynı şey değil.

Neden her kulüp sonunda üçüncü şahıs sorumluluk sigortası yaptırır?

Çünkü salon soracak. Okul salonları, belediye saha kiralamaları, spor merkezi havuzları ve cemaat salonları, anahtarı vermeden önce neredeyse her zaman bir sorumluluk sigortası poliçesi görmek ister; Birleşik Krallık'ta en sık istenen tutar 5 milyon sterlindir.

Üçüncü şahıs sorumluluk sigortası, bir ziyaretçi ya da üye yaralandığında veya malı zarar gördüğünde ve kulüp kusurlu bulunduğunda ödeme yapar. Bir seyirci saha kenarında bırakılmış bir çantaya takılır. Bir top komşunun serasının camını kırar. Bir çocuk, kulübün kontrol etmesi gereken ıslak soyunma odası zemininde kayar. Teminat yoksa talep kulübe düşer; tüzel kişiliği olmayan bir grupta bu, kulübün onlardan ayrı bir hukuki varlığı olmadığı için yönetim kurulu üyelerinin kendisi anlamına gelebilir.

Charity Commission'ın hayır kurumları ve sigorta rehberi (CC49) aynı noktayı mütevelliler için söylüyor: hangi risklerin sigortalanacağına karar vermek yönetim kurulunun sorumluluğudur ve bunu düşündüğünü gösterebilmesi gerekir.

Federasyon sigortası neyi dışarıda bırakır?

Pek çok federasyon lisans ya da üyelik ücretine bir sigorta dahil eder; Türkiye'de lisanslı sporcular için lisansla birlikte ferdi kaza sigortası yapılır. Çoğu zaman iyi bir teminattır. Çoğu zaman da yönetim kurullarının sandığından dardır ve boşluklar hep aynı yerlerde çıkar:

• Lisanslı ya da üye olmayan kişiler. Veli gönüllüleri, kurulumda yardım eden büyük kardeşler ve deneme antrenmanına ilk kez gelenler kayda geçene kadar kapsam dışında kalabilir.
• Belgesi ya da vizesi dolmuş antrenörler. Antrenörlük için teminat çoğunlukla geçerli bir belgeye bağlıdır. Belgesi martta dolan bir antrenör o günden beri sigortasız çalışıyor olabilir.
• Spor olmayan şeyler. Sosyal buluşmalar, bilgi yarışması geceleri, yaz pikniği ve bağış için yapılan kermes "tanınmış faaliyetler"in dışına düşebilir.
• Malzeme. Sorumluluk sigortası başkalarına ödeme yapar. Depo soyulursa kulübün kanolarını, bisikletlerini, minderlerini ya da ses sistemini yerine koymaz.
• Yönetim kurulunun kendisi. Bir üyenin kulüpten çıkarılması gibi yönetim kurulunun kötü bir karar verdiği iddiaları yönetici sorumluluk teminatı gerektirir ve federasyon sigortası bunu nadiren içerir.

Federasyonunuzdan tek sayfalık özeti değil, asıl poliçe metnini alın ve istisnaları okuyun. Bir saat sürer.

Gerçek bir kulüpte bu nasıl görünür?

Crawley'de kurgusal bir netbol kulübü olan Ashdown Juniors'ı düşünün: 8 ile 16 yaş arası 64 oyuncu, beş gönüllü antrenör ve 14 yaş altı takımını salı ve perşembe günleri bordrolu olarak çalıştıran bir ücretli antrenör. Yönetim kurulu, federasyonun sigortasının ihtiyaç duydukları tek şey olduğunu varsayıyordu.

Genel sekreter eylüldeki salon yenilemesinden önce poliçeyi baştan sona okuyunca üç sorun buldu. Ücretli antrenör yüzünden işveren sorumluluk sigortası zorunluydu ve kulüp bunu hiç yaptırmamıştı. Düzenli gelen 11 veli gönüllüsünden ikisi kayıtlı üye değildi, yani federasyon teminatının dışındaydı. Ve bir gönüllü antrenörün belgesinin süresi 14 ay önce dolmuştu. Kulüp ücretli antrenör için işveren sorumluluk sigortası ekledi, her gönüllüyü oynamayan üye olarak kaydetti, antrenörü yenileme kursuna yazdırdı ve kursu geçene kadar antrenman yönetmesine ara verdi. Ek maliyet bir aylık salon kirasından azdı.

Konuştuğumuz genel sekreterler bunu çoğu zaman aynı şekilde anlatıyor: "Her yıl salonun formunu sigortalıyız diye imzalıyordum. Neye karşı sigortalı olduğumuzu bir kez bile okumamıştım."

Kulüp antrenörlerinin kendi sigortasına güvenmeli mi?

Hayır. Bu, kesin olarak arkasında durduğumuz tek görüş.

Kendi derslerini yürüten serbest çalışan bir antrenör kendi sorumluluk sigortasını, işi program yazan bir kuvvet antrenörü gibi danışmanlık içeriyorsa mesleki sorumluluk sigortasını da taşımalıdır. Poliçesini her yıl isteyin. Ama antrenörün poliçesi antrenörü korur. Bir talep, kulübü bir antrenmanı nasıl düzenlediği, bir mekânı nasıl kiraladığı ya da bir gönüllüyü nasıl kontrol ettiği için hedef alıyorsa, antrenörün sigortacısının bunu ödemesi için hiçbir neden yoktur. Antrenörleri ne taşırsa taşısın, kulübün kendi adına bir poliçeye ihtiyacı var. Bireysel poliçelere yaslanmak birkaç yüz sterlin kazandırır ve yönetim kurulunu tam da sorumlu olduğu kararlar konusunda açıkta bırakır.

Başka hangi poliçeler düşünülmeye değer?

Ferdi kaza sigortası, kırık bir kol ya da diş kaybı gibi belirli yaralanmalar için kimsenin kusuru olsun olmasın sabit tutarlar öder. Tazminat değildir, ama temas sporlarında ve macera faaliyetlerinde yaralanan bir üyeye kimsenin kulübü dava etmesine gerek kalmadan bir şey verir. Malzeme ve demirbaş sigortası, kulübün yedek akçesinden karşılayamayacağı değerde malzemesi olduğunda değer. Etkinlik sigortası da seyircili tek seferlik bir turnuva ya da şenlik için kontrol edilmeye değer.

Gönüllü sürücüler kendi araç sigortacılarıyla ilgili ayrı bir konudur; araç paylaşımı ve ulaşım rehberimiz onlara ne sorulacağını anlatıyor.

Bir poliçenin sessizce düşmesi nasıl önlenir?

Her poliçeye ve her belgeye yönetim kurulunda isimli bir sorumlu verin ve bitiş tarihini kurulun geri kalanının görebileceği bir yere yazın. Her tarihten bir ay önce bir hatırlatıcı kurun, çünkü salon yenilemeleri ile federasyon tarihleri nadiren denk gelir. Her poliçenin bir kopyasını genel sekreterin e-posta kutusunda değil ortak bir klasörde tutun ki o kişi görevi bıraksa da kulüp sigortalı olduğunu kanıtlayabilsin. Ve her sigorta başvurusunu ya da ramak kalayı kaza ve olay kayıtlarınıza işleyin: sigortacılar bunları ister ve yaralanmadan iki yıl sonra yapılan bir başvuru ancak o gün tutulan notlar kadar güçlüdür.

Bitir bunda nasıl yardımcı olur?

Bitir sigorta satmaz. Yaptığı, tarihlerin tek bir kişinin aklında yaşamasını önlemektir. Her yenileme, sorumlu yönetim kurulu üyesine atanmış tarihli bir görev olarak durabilir ve bir ay önceden listesinde vadesi gelmiş olarak görünür. Antrenörlerin belge ve poliçe bitiş tarihleri profillerinde tutulabilir; genel sekreter ve çocuk koruma sorumlusu görür, veliler görmez. Poliçeler yalnızca yönetim kurulu rollerinin açabildiği bir kanalda paylaşılabilir; böylece bir sonraki genel sekreter bunları diğer her şeyle birlikte devralır.

İlgili okumalar: Denizli'deki bir okçuluk kulübünün risk değerlendirmesini nasıl düzene soktuğu ve Kocaeli'deki bir hentbol kulübünün beyin sarsıntısı protokolünü nasıl kurduğu.