Deplasman Maçlarında Araç Paylaşımı: Kulübünüzün Gerçekten Uygulayabileceği Bir Ulaşım Politikası

Birleşik Krallık'ta bir çocuk normalde 12 yaşına ya da 135 cm boya ulaşana kadar araçta çocuk koltuğu kullanmak zorunda. Cumartesi sabahı gönüllü sürücüleri en çok yakalayan kural bu; üstelik çoğu kulübün bir ulaşım planı hiç yok.

Bir kulübün neden ulaşım politikasına ihtiyacı var?

Çünkü bir deplasman maçının en riskli kısmı nadiren maçın kendisidir.

Çoğu kulüp araçları cuma akşamı bir grup sohbetinde halleder. Biri boş koltuğu olan var mı diye sorar, üç veli cevap verir, dördüncü bir çocuk cumartesi sabahı eklenir ve kimin kimi eve getireceğini kimse yazmaz. Bu, işlemediği güne kadar işler: iki veli de diğerinin aldığını sandığı için spor salonunun bankında kalan dokuz yaşında bir çocuk, dört çocuk ve iki yükseltici koltukla yola çıkan bir gönüllü, yönetimden kimsenin hiç tanımadığı bir sürücü.

Ulaşım politikasının uzun olması gerekmez. Dört soruyu cevaplar. Başkalarının çocuklarını kim taşıyabilir? Araçla ilgili neyin doğru olması gerekir? Her çocuğun aracı nasıl kesinleşir? Ve kimsenin geride kalmadığını kim kontrol eder?

Başkalarının çocuklarını kimler taşıyabilmeli?

Onaylı bir sürücü listesi tutun. Bir yetişkin listeye kulübün tanıdığı biriyse, tam ehliyeti varsa, ara sıra çocuk taşıdığını sigortacısına bildirmişse ve görevi kulüp gönüllülerinde sabıka kontrolü politikanıza göre gerektiriyorsa kontrolü yapılmışsa girer. Kendi çocuğunun takım arkadaşlarını aileler arası tek seferlik bir anlaşmayla götüren bir veliye sabıka kontrolü gerekmez. Kulübün düzenli olarak takımları taşımasını istediği bir gönüllüye gerekir.

Sonra izni her hafta değil, sezonda bir kez alın. Her aile, çocuğunun onaylı sürücülerle yolculuk edebileceğini onaylar ve onaylamadığı isimleri belirtebilir. Birleşik Krallık'taki NSPCC Child Protection in Sport Unit, yolculukların bir yetişkinin bir çocukla yalnız kalmayacağı şekilde planlanmasını öneriyor ve doğru varsayılan da bu. Bire bir bir yolculuk kaçınılmazsa veli önceden onay verir, çocuk arka koltukta oturur ve takım sorumlusu güzergâhı ve tahmini varış saatini bilir.

Minibüsler ayrı bir konu. Birleşik Krallık'ta ehliyetini 1 Ocak 1997'den sonra almış bir sürücü otomatik olarak minibüs (D1) yetkisine sahip değildir ve minibüs koltukları için ücret alan bir kulübün ayrı bir izne ihtiyacı olabilir. Türkiye'de de servis ve minibüs taşımacılığının kendi ehliyet ve izin kuralları vardır. İkisini de otoparkta değil, ilk yolculuktan önce kontrol edin.

Çocuk koltuğu kuralı gönüllü sürücüler için ne anlama gelir?

Birleşik Krallık hükümetinin çocuk koltuğu rehberi açık: çocuklar normalde 12 yaşına ya da 135 cm boya, hangisi önce gelirse, ulaşana kadar çocuk koltuğu kullanmak zorundadır. İstisnalar taksileri, beklenmedik bir zorunlulukla yapılan kısa yolculukları ve iki dolu çocuk koltuğunun üçüncüye yer bırakmadığı araçları kapsar. Çarşamba günü ayarlanan bir maç yolculuğu bunların hiçbiri değildir. Türkiye'de de çocuklar için koltuk zorunluluğu var; kulübünüz güncel kuralı politikasına açıkça yazmalı.

Yani sürücünün bu çizginin altındaki her çocuk için bir yükseltici koltuğu olmalı. En ucuz çözüm, kulübün dört ila altı sırtlıklı yükseltici koltuk alıp malzeme deposunda tutması ve maç çantasıyla birlikte ödünç vermesidir. Bir kez yapılan küçük bir harcamadır ve bir aracın sabah son anda iptal olmasının en yaygın sebebini ortadan kaldırır.

Araçlar nasıl kesinleşmeli?

Maçtan iki gün önce kapanan bir araç listesiyle. Cumartesi maçı için bu, perşembe saat 18.00 demektir.

Kadro listesindeki her çocuğa iki satır düşer: gidiş için isimli bir araç ve dönüş için isimli bir araç. Kendi çocuğunu götüren veli de sayılır. Son saate kadar aracı olmayan bir çocuğun ailesi, cumartesi sabahı sohbette genel bir çağrı değil, perşembe akşamı takım sorumlusundan doğrudan bir mesaj alır. Son saatten sonraki değişiklikler takım sorumlusuna gider ve listeyi o günceller. Böylece her zaman tek bir güncel sürüm olur ve bu sürüm bir grup sohbetinde 140 mesaj yukarıda kaybolmaz.

Konuştuğumuz antrenörler çoğu zaman şuna benzer bir şey söylüyor: "Çocukları oraya götürmek hiçbir zaman sorun olmadı. Sorun dönüş yoluydu; velilerin yarısı erken gitmişti ve kimse bir şey yazmamıştı."

Araçları kulüp mü ayarlamalı, yoksa velilere mi bırakmalı?

Pek çok kulüp el kitabı "maçlara ulaşım velilerin sorumluluğundadır" der ve orada durur. Bize göre bu yanlış bir karar. Salonu, başlama saatini ve kadroyu kulüp seçti. Hangi 12 çocuğun sabah 09.30'da deplasmanda olması gerektiğini bilen tek taraf kulüp. Ulaşımı reddetmek bir çocuğun ortada kalmasını engellemez; sadece o anda kimsenin bakmadığı anlamına gelir.

Kulübün araç sağlaması gerekmez. Listeyi yürütmesi ve tek bir kuralı sahiplenmesi gerekir: takım sorumlusu salondan çıkan son yetişkindir ve her çocuk isimli aracıyla ya da velisiyle ayrılana kadar çıkmaz. Bu, geç teslim alma politikasının evden 50 kilometre uzakta uygulanan hâlidir.

Gönüllü sürücülere nasıl ödeme yapılmalı?

Ücret değil, masraf. Birleşik Krallık'ta HMRC'nin onaylı kilometre ödemesi oranı, bir kuruluşun gönüllülere bir vergi yılında ilk 10.000 mil için mil başına 45 peniye kadar, gelir sayılmadan ödeme yapmasına izin veriyor. Bu oranın üstünde ödemek ya da ailelerden koltuk başına para almak, bir yolculuğu ücretli taşımacılığa çevirebilir; çoğu özel araç sigortası da bunu kapsam dışında bırakır. Sürücünün topladığı sabit "çocuk başı 150 TL" tam da kaçınılması gereken düzenlemedir.

Gerçek bir kulüpte bu nasıl görünür?

Swindon'daki Ashgrove Gençler Netbol Kulübü'nü düşünün: kurgusal ama tipik bir kulüp, 52 oyuncu ve Wiltshire genelinde cumartesi lig maçları. Her takımın bir takım sorumlusu var. Onaylı sürücü listesinde 17 isim var, kulübün beş sırtlıklı yükseltici koltuğu var ve her aile eylülde üyeliğini yenilerken ulaşım iznini işaretledi.

Pazartesi günü takım sorumlusu cumartesi Devizes'taki deplasman maçının kadrosunu paylaşıyor. Veliler perşembe 18.00'e kadar kendilerini araç listesine ekliyor. 18.15'te dönüş aracı olmayan tek aileye mesaj atıyor ve onları boş koltuğu ve yedek yükseltici koltuğu olan bir sürücüyle eşleştiriyor. Cumartesi günü her çocuğu ayrılırken listeden işaretliyor ve eve en son o gidiyor.

Bitir bunda nasıl yardımcı olur?

Bitir'de maç, tarihi, salonu ve buluşma saatiyle takımın kanalında durur; ulaşım politikası da antrenörler kanalında sabitlenir. Her çocuğun profili ulaşım iznini ve ailenin onaylamadığı isimleri gösterir; bunu yalnızca takım sorumlusu görür. Tarihli bir görev, perşembe son saatinde takım sorumlusuna eksik araçları takip etmeyi hatırlatır ve maçın yoklaması sonunda çıkış kontrolü olarak da kullanılır; böylece son yetişkin kimin ayrıldığını tam olarak bilir. Planlar son anda değiştiğinde, diğer her grup gezisindeki adımlarla aynı şekilde tek bir mesaj takımdaki her aileye ulaşır.

İlgili okumalar: Gaziantep'teki bir cimnastik kulübünün akşam teslimlerini nasıl düzene soktuğu ve Samsun'daki bir voleybol kulübünün sezon takvimini nasıl tek yere topladığı.