Kulüp ve Kurslarda Yetişkin-Çocuk Oranı: Kaç Yetişkin Gerekir, Kim Sayılır, Eksik Kaldığınızda Ne Yapılır
İngiltere'nin önde gelen çocuk koruma kuruluşu NSPCC'nin önerdiği oranlar bir yapışkan nota sığar: dört-sekiz yaş için bir yetişkine altı çocuk, dokuz-12 yaş için bire sekiz, ergenler için bire on ve asla ikiden az yetişkin. Zor olan, bir cuma 17.40'ta bir antrenör hasta olduğunu yazdığında bunları uygulamaktır.
TL;DR
NSPCC'nin alt sınırlarını kullanın: iki yaş altında 1:3, iki-üç yaşta 1:4, dört-sekiz yaşta 1:6, dokuz-12 yaşta 1:8 ve 13-18 yaşta 1:10; grup ne kadar küçük olursa olsun en az iki yetişkin. Yalnızca 18 yaş ve üstündekiler sayılır; genç liderler oranın parçası değil, ek eldir. Karma yaş grubunu en küçük çocukların oranına göre planlayın. O gün eksik kalırsanız antrenmanı bir yetişkin eksikle yapmak yerine küçültün ya da iptal edin.
NSPCC hangi oranları öneriyor?
NSPCC, okul ve okul öncesi dışındaki kurumlar için önerilen yetişkin-çocuk oranlarını yayımlıyor. Birleşik Krallık'ta spor kulüpleri, gençlik grupları, inanç grupları ve etkinlik kursları için ortak bir standarda en yakın şey bu tablo.
- İki yaş altı: bir yetişkine üç çocuk
- İki-üç yaş: bire dört
- Dört-sekiz yaş: bire altı
- Dokuz-12 yaş: bire sekiz
- 13-18 yaş: bire on
Tablonun üstünde, küçük gruplar için daha önemli bir kural var: çocuklarla çalışırken, yalnızca beş çocuk olsa bile, en az iki yetişkin bulunmalı. İki yetişkin, biri bir yaralanmayla, bir tuvalet ihtiyacıyla ya da kaçıp giden bir çocukla ilgilenirken diğerinin grubu güvende tutabilmesi demektir. Ayrıca hiçbir yetişkinin bir çocukla gözden uzak yalnız kalmaması demektir; bu da çocuklar kadar yetişkinleri de korur.
Sayılar alt sınırdır. NSPCC, özel eğitim ihtiyacı ya da engeli olan çocukların, uzun antrenmanların ve riskli etkinliklerin daha fazla yetişkin gerektirebileceğini açıkça söylüyor. İngiltere'de kayıtlı okul öncesi kurumlar bunun yerine Early Years Foundation Stage çerçevesindeki zorunlu oranlara uyar; pek çok federasyon ve sigorta şirketi de kendi oranlarını belirler. Türkiye'de federasyon talimatları, MEB'e bağlı kurslarda ilgili mevzuat ya da belediye spor okullarının kendi kuralları devreye girebilir. İki kural birden geçerliyse sıkı olanı uygulayın.
Orana kim yetişkin olarak sayılır?
Antrenmanın tamamı boyunca çocuklarla sahada olan, 18 yaş ve üstündeki herkes.
Bu cümlenin iki yarısı da kulüpleri tökezletir. NSPCC, gençler daha küçük çocukların gözetimine yardım ettiğinde yalnızca 18 yaş ve üstündekilerin sayılması gerektiğini söylüyor. Yani kulüpte yetişip şimdi 9 yaş altı grubuna yardım eden 16 yaşındaki genç hoş karşılanır, işe yarar ve oranın parçası değildir. Antrenmanı o orada değilmiş gibi planlayın.
İkinci yarı orada bulunmakla ilgili. Kapıda aidat toplayan sayman, balkondan izlemek için kalan veli ve otoparkta 20 dakika boyunca bir çocuğun servisini ayarlayan antrenör gözetim yapmıyordur. Üç yetişkininizden biri antrenmanın bir bölümünde gruptan uzakta olacaksa, o bölüm için iki yetişkininiz vardır.
Adli sicil ya da benzeri bir geçmiş kontrolünden geçmiş olup olmadıkları ayrı bir soru. Oranlar kafa sayar; kimin bu sayıya girebileceğine ise kulübün güvenli gönüllü seçme politikası karar verir. Hiç kontrolden geçmemiş bir veli acil bir durumda ikinci göz olabilir, ama düzenli gözetim yapan yetişkin olarak nöbet çizelgesine yazılmamalıdır.
Karma yaş grubunda oran nasıl hesaplanır?
Bizim görüşümüz: tüm grubu en küçük yaş grubunun oranına göre planlayın.
Warrington'daki Hollins Park Junior Badminton'u ele alalım: dört kortlu bir spor salonunda, 7 ile 13 yaş arası 31 çocuktan oluşan bir cuma antrenmanı. Yaş grubu yaş grubu sayıldığında, yedi ve sekiz yaşındaki 12 çocuk 1:6 oranla iki yetişkin, dokuz-12 yaş arası 15 çocuk 1:8 oranla iki yetişkin, 13 yaşındaki dört çocuk da 1:10 oranla bir yetişkin gerektirir. Toplam beş. Aynı 31 çocuk en küçük grubun 1:6 oranına göre planlandığında altı yetişkin gerekir.
Yaş gruplarına göre toplam ancak gruplar antrenman boyunca kendi yetişkinleriyle ayrı kalırsa geçerlidir. Isınmanın birlikte yapıldığı, çocukların kortlar arasında dolaştığı tek bir salonda ayrı kalmazlar. Risk yedi yaşındakilerdedir ve onlar bütün salona dağılmıştır. Antrenman karıştığında da doğru kalan bir sayı için bir ek yetişkin küçük bir bedeldir.
Sayıyı kulüp için değil antrenman için yazın. "Cuma minikler: 31 kayıtlı, altı yetişkin gerekli" bir antrenörün yoklamayla on saniyede karşılaştırabileceği bir bilgidir.
O gün oranın altında kalırsanız ne yapmalısınız?
Antrenmanı elinizdeki yetişkinlere göre küçültün. Planlandığı gibi bir yetişkin eksikle yapmayın.
Listedeki diğer her şey savunulabilir. Güvenilir bir yedek çağırın. İki grubu, daha az yetişkinin gözetebileceği daha düşük riskli bir etkinlikle tek alanda birleştirin. Bir yaş grubunun velilerine antrenmanın 45 dakika erken biteceğini yazın. İptal edin. Bunların her biri birilerini kızdırır ve her biri sonradan bir veliye, çocuk koruma sorumlusuna ya da sigortacıya açıklayabileceğiniz bir karardır. "Bir kişi eksiktik ama sorun yok gibiydi" öyle değildir.
Konuştuğumuz antrenörler genellikle şuna benzer bir şey söylüyor: "Eksik olduğumuz akşam hep birinin bir yerden düştüğü akşam oldu."
Eksikliklerin çoğu, bakan biri varsa, saatler hatta günler önce görünür. Perşembeye kadar katılımını onaylamamış bir antrenör, kimsenin bir yere yazmadığı bir tatil, aynı sınav haftasına denk gelen üç yardımcı. Gönüllü nöbet çizelgesi yönetimi rehberimiz onay son tarihlerini ve yedek listelerini, iptal edilen dersler ve program değişiklikleri rehberimiz de velilere zamanında haber vermeyi anlatıyor.
Bir kulüp oranları hafta hafta nasıl takip edebilir?
Her antrenman için iki sayıyı yan yana koyarak: kaç çocuk geliyor ve kaç yetişkin katılımını onayladı.
Bitir'de yoklama widget'ı her antrenmana bir yoklama listesi verir; sorumlu antrenör beklenen çocuk sayısını kimse gelmeden, gerçek sayıyı da kapıda görür. Yöneticiler ve yardımcılar kanalda rol sahibidir; böylece gözetim yapan yetişkinlerin listesi, o gün kimin geldiğine bırakılmaz, açıkça yazılı olur. Antrenörlere özel kapalı bir kanal, "cumaya gelemiyorum" demenin çarşambadan yeridir ve çocuk koruma sorumlusu da bunu görür. Sayılar bir değişikliği zorunlu kıldığında yöneticiler etkilenen velilere aynı yerden doğrudan mesaj atabilir. Bunların hiçbiri salondaki muhakemenin yerini tutmaz. Eksikliği cuma 17.40 yerine çarşamba görünür kılar.
Yetişkinlerin kiminle ve nasıl iletişim kurabileceğine dair daha geniş kurallar için gençlik gruplarında güvenli iletişim rehberimize bakın.
Yöneticilerin sorduğu sorular
NSPCC hangi yetişkin-çocuk oranını öneriyor?
Okul ve okul öncesi dışındaki ortamlar için NSPCC iki yaş altında en az bir yetişkine üç çocuk, iki-üç yaş için bire dört, dört-sekiz yaş için bire altı, dokuz-12 yaş için bire sekiz, 13-18 yaş için bire on oranını öneriyor. Grup ne kadar küçük olursa olsun en az iki yetişkinin bulunmasını da tavsiye ediyor. Bunlar alt sınırlardır; risk değerlendirmesi daha fazlasını gerektirebilir.
Genç yardımcılar orana sayılır mı?
18 yaşını doldurmadılarsa hayır. NSPCC, gençler daha küçük çocukların gözetimine yardım ettiğinde orana yalnızca 18 yaş ve üstündekilerin yetişkin olarak sayılması gerektiğini söylüyor. 16 yaşındaki bir genç lider sahada gerçekten işe yarar, ama antrenman o hiç orada değilmiş gibi planlanmalıdır.
Karma yaş grubunda oran nasıl hesaplanır?
En basit ve güvenli kural, tüm grubu en küçük yaş grubunun oranına göre planlamaktır. 7 ile 13 yaş arası 31 çocuktan oluşan bir grup bu durumda bire altı oranla altı yetişkine ihtiyaç duyar. Her yaş grubunu ayrı hesaplayıp toplamak daha küçük bir sayı verir; bu yalnızca yaş grupları antrenman boyunca fiziksel olarak ayrı kalıyorsa işe yarar.
Kulüp o gün oranın altında kalırsa ne yapmalı?
Antrenmanı elinizdeki yetişkin sayısına göre küçültün: güvenilir bir yedek çağırın, grupları daha az riskli bir etkinlikle tek alanda birleştirin, velilere haber vererek bir yaş grubunu erken gönderin ya da iptal edin. Elenmesi gereken seçenek, antrenmanı bir yetişkin eksikle olduğu gibi yapmaktır; bir çocuk yaralanırsa kimsenin savunamayacağı tek seçenek odur.
Yetişkin-çocuk oranları kulüpler için yasal bir zorunluluk mu?
Birleşik Krallık'taki spor kulüplerinin, gençlik gruplarının ve etkinlik kurslarının çoğu için NSPCC oranları yasa değil iyi uygulama önerisidir. Kayıtlı okul öncesi kurumlar Early Years Foundation Stage çerçevesindeki zorunlu oranlara uyar; pek çok spor federasyonu ve sigorta şirketi de kendi oranlarını belirler. Türkiye'de de federasyonunuzun, MEB'e bağlı kurslarda ilgili mevzuatın ve sigorta poliçenizin koşullarına bakın ve hangisi daha sıkıysa onu uygulayın.
Eksikliği cuma değil çarşamba görün
Her antrenmanın yoklamasını onaylı yetişkinlerin yanına koyun, antrenörlerin müsaitliğini kapalı bir kanalda tutun ve plan değiştiğinde velilere hemen yazın.
Grubunuzu Kurun